CD-RECENSIE
WAAN – We Want WAAN
bezetting: Bart Wirtz saxofoon, fluit, drum programming, keyboard, percussie; Emiel van Rijthoven keyboard, Prophet 5, drum programming, percussie, vocals, basgitaar; Matteo Mazzù basgitaar; Mark Schilders drums, René van Munster viool, cello; Beste Sevindik viool; Marta Arpini vocals; Timothy van der Holst percussie; Mingue vocals; Ivy Sole vocals, Oscar de Jong drum programming
opgenomen: 2025, The Eminent Studios, Leiden
uitgebracht: 23 januari 2026
label: Sonar Kolektiv
aantal stukken: 11
tijdsduur: 42’13
website: waanmusic.com - sonarkolektiv.com
door: Jeroen Jansen
‘We Want WAAN’ is het nieuwe hoofdstuk van WAAN, het duo van saxofonist Bart Wirtz en toetsenist Emiel van Rijthoven. Na het succes van hun debuut ‘Echo Echo’, dat in 2023 verscheen en nationaal én internationaal lof oogstte, inclusief twee Edison-nominaties, bevond het tweetal zich in een creatieve stroomversnelling. De uitgebreide tour die daarop volgde maakte duidelijk hoe goed hun elektro-akoestische hybride klank ook live tot zijn recht komt en hoe sterk hun muzikale wisselwerking is.
Texel
Met dat momentum op zak besloten Wirtz en Van Rijthoven in juli 2024 een periode in een huis op Texel te gebruiken om nieuw materiaal te ontwikkelen. In lange, open improvisatiesessies legden ze ideeën vast, experimenteerden ze met klanklagen en zochten ze nadrukkelijk naar verbreding van hun muzikale taal. Die werkwijze resulteerde in een rauwer, gedurfder geluid dat de basis vormt voor ‘We Want WAAN’.
Het album opent met de krachtige titeltrack, een pulserend en ritmisch geladen stuk waarin synths, saxofoon en een stuwende groove samen een onmiddellijke verklaring van intentie vormen. Vanaf de eerste maten wordt duidelijk dat het duo hun idioom verder oprekt, weg van de vertrouwde paden en richting een expressiever en spannender terrein.
Toekomstjazz
In ‘Talking Trees’ verschuift de sfeer naar melancholische toekomstjazz. Hier komen dromerige saxlijnen samen met de bewerkte cello van René van Munster, wat het stuk een bijna etherische kwaliteit geeft. ‘Mirrors’ brengt juist een explosie van live-energie, gevoed door de dynamiek van een werkelijk publiek, opgenomen in De Twee Spieghels in Leiden. De geharmoniseerde sax en de stuwende ritmes creëren een wervelende beweging die het nummer zijn unieke karakter geeft.
Breed palet
Met ‘Why Don’t You Get Me’ laten Wirtz en Van Rijthoven horen hoe breed hun palet geworden is. Post-punk en alt-rock beïnvloeden het klankbeeld, versterkt door de ruwe vocalen van Marta Arpini en Mingue. ‘Moto No Oto’ introduceert een moment van verstilling, waarin lyrische saxlijnen worden verweven met strijkers van René van Munster en Beste Sevindik. Het is een van de meest contemplatieve momenten op de plaat.
Met ‘We Want WAAN’ tonen Wirtz en Van Rijthoven hoe ver ze hun universum kunnen opentrekken zonder hun eigenheid te verliezen. Het album verenigt experiment, emotie en vakmanschap in een geheel dat spannend blijft tot de laatste seconde. Het is een gedurfde en overtuigende stap vooruit, en een duidelijk teken dat WAAN nog volop in beweging is.