Sleutelrol
In de bezetting treffen we zijn zoon Sébastien Texier aan op de rietinstrumenten, Hermon Méhari op trompet, Emmanuel Borghi op piano en Fender Rodes en achter het slagwerk zit Gautier Garrigue. Muzikale gast is de fameuze drummer Manu Katché. Texier schrijft in uiteenlopende stijlen en de uitvoeringen zijn altijd bijzonder levendig. Zo begint de opener ‘Amazone Blues’ met een aanstekelijk riffje dat meteen leidt naar een meesterlijke contrabassolo van de leider. Het gedreven spel van altsaxofonist Texier en trompettist Hermon Mehari leiden tot een onontkoombare muziek die de luisteraar meteen in de greep heeft. In het erop volgende ‘Grêve Révolte’ glorieert de saxofonist op klarinet, een instrument dat in de Franse jazz al bijna een eeuw een sleutelrol vervult. 

Weemoed
Uitermate vrolijk klinkt ‘Chebika Courage’ en dit keer vervult trompettist Mehari de hoofdrol, onder meer begeleid door de Fender Rhodes van Emmanuel Borghi. Hier en daar doet het geluid van Texier’s formatie denken aan dat van het historische Old and New Dreams. Zo horen we een echo van het spel van trompettist Don Cherry en de contrabas van Charlie Haden in het plechtige ‘Decent Revolt’. Drummer Katché excelleert met zijn soepele spel in het erop volgende ‘Leïla’ en vol weemoed is het klarinetspel van zoon Texier in ‘Vent Poussière’. 

Donderwolk
Stevig klinken de musici in ‘Sarajevo Blues’, een stuk dat de leider schreef toen een deel van de Balkan met elkaar in een desastreuze oorlog was gewikkeld. Toetsenist Borghi geeft vanachter de Fender Rhodes de toon aan en stemmig spel van de blazers voert ons naadloos naar de opgewekte ‘Samba Loca’, met een zalig swingende ritmesectie en uitermate vrolijk spel van de blazers. Maar net op het moment dat je mocht denken dat de slotboodschap positief is, sluit het album af met het waarschuwende ‘Quand Tout S’Arrête: een compositie als een dreigende donderwolk!