CONCERTRECENSIE. Davids Eglitis Quintet, U-Jazz in Muziekhuis Utrecht, 1 mei 2026.
beeld: Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers
Op zijn zestiende hoorde de jonge Letse drummer Davids Eglitis de muziek van Chet Baker, Bill Evans en John Coltrane. Hij raakte gefascineerd door het indrukwekkende polyritmische spel van Elvin Jones, jarenlang Coltrane’s vaste drummer. Een paar jaar later vertrok hij naar Den Haag om drums te gaan studeren bij Eric Ineke. Aan het Koninklijk Conservatorium leerde hij de technieken van de klassieke jazzslagwerkers, maar ook verdiepte hij zich in het spel van Jeff ‘Tain’ Watts, Eric Harland en opkomende drummers als Kweku Sumbry en Jeremy Dutton.
Het kwintet van drummer Davids Eglitis presenteerde in Utrecht zijn debuutalbum ‘Reflections of Becoming’.
Spiritueel
In het Utrechtse Muziekhuis presenteert hij het debuutalbum van zijn kwintet: ‘Reflections of Becoming’, met tenorsaxofonist Claudio Jr De Rosa en gitarist Enrico Le Noci die Italië als geboorteland hebben. Pianist Daniel Bulatkin komt uit Tsjechië en contrabassist Arjun Ramdas uit India. Een buitengewoon internationaal gezelschap dat elkaar in Nederland gedurende hun conservatoriumstudie heeft ontmoet.
De eerste set wordt volledig in beslag genomen door de zevendelige suite die op de gepresenteerde cd staat. Zelf omschrijft Eglitis de muziek als een coming of age verhaal: een persoonlijk verslag over tegenslagen en leren hoe verder te gaan. Bijzonder spiritueel is de start van het concert, met extatisch spel van de krachtige De Rosa. Ingetogener is het tweede deel ‘Start Over’ met geweldig solowerk van gitarist Le Noci en ronduit melancholiek is ‘Mean It’, met een excellerende Bulatkin aan de piano. Hoe mooi het ensemblegeluid is horen we in ‘Envisions’, waarna een kleurrijke verklanking van verleden, heden en toekomst volgt in ‘Look How Far You’ve Come’. Hoe snel alles voorbijflitst horen we in ‘Hope and Doubt’, waarna de tijd letterlijk lijkt stil te staan in ‘Prayer’: een religieus moment dat diep binnenkomt bij het aanwezige publiek.
Zelf omschrijft Eglitis de muziek als een coming of age verhaal: een persoonlijk verslag over tegenslagen en leren hoe verder te gaan.
Mooi en eerlijk
De tweede set opent met de compositie ‘Cyclic Episode’ van Sam Rivers, die ooit op het fameuze Blue Note-album ‘Fuchsia Swing Song’ stond. Gitarist Le Noci speelt een verbijsterende solo vol fraaie vondsten, waarin ook nog eens aantoont hoe mooi en eerlijk het echte jazzgitaargeluid is zonder effecten en andere poespas. Grote indruk maakt hij daarna met zijn fraaie composities ‘Eghtious’ en ‘Hear The Please’. Stukken waarin zijn grote kennis van de jazztraditie doorklinkt. Met een nog naamloze compositie van bandleider Eglitis wordt het opmerkelijk geslaagde optreden afgesloten. Een uitzonderlijk cd-presentatie van een kwintet dat zeker een grote toekomst tegemoet gaat.