Dubbele worteling
Noh studeerde klassieke compositie in Seoul en vervolgde haar opleiding aan Codarts in Rotterdam. Die dubbele worteling hoort men terug in elk stuk op dit album: de structuur en de klankbehandeling van de getrainde classicus, de improvisatievrijheid en de ritmische zeggingskracht van de jazzmusicus. Dat ze vorig jaar de Keep an Eye The Records-prijs won, was geen verrassing voor wie haar eerste album ‘A Bird at the Edge’ had beluisterd. Het prijzengeld maakte ‘Brightness & Darkness’ mogelijk, en het resultaat rechtvaardigt het vertrouwen van de jury ruimschoots.

Cinematisch
Wat direct opvalt is hoe cinematisch het album klinkt. Het openingsstuk ‘Gaspard de la Nuit (Whispers of the Night)’, met zijn verwijzing naar Ravels klaviercyclus, zet meteen de toon: acht minuten lang ontvouwt het sextet een nachtelijk landschap dat je omhult zonder je te overdonderen. Elk instrument heeft hier een bestemming. Antonio Moreno’s trompet schildert een melodische lijn die lijkt te zweven boven het weefsel van piano en contrabas, terwijl Sanne Huijbregts met haar stem en vibrafoon een klanklaag toevoegt die het geheel naar iets ongrijpbaars tilt.

Sleutelfiguur
Huijbregts is een sleutelfiguur op dit album. Dat Noh haar zo centraal stelt, getuigt van compositorisch instinct. Want het is niet de stem op zichzelf die indruk maakt, maar de manier waarop ze wordt ingezet: soms als melodisch instrument, soms als kleur, soms nauwelijks hoorbaar en juist daarom aanwezig. Op ‘Hopeful Surrender’ en ‘If I Could Pray for You’ is haar bijdrage onmisbaar voor de emotionele lading van de stukken. Claudio Jr De Rosa op tenorsaxofoon vormt daarmee een aanvullend contrast: waar Huijbregts vervaagt en zweeft, zet De Rosa scherp in en trekt een lijn.

Muzikale zelfverzekerdheid
Noh benut ieders kracht optimaal en dat maakt haar ook tot een uitstekend bandleider. Auke de Vries aan drums en Ton Felices op contrabas leggen een fundament dat nooit opdringerig is maar altijd aanwezig. Op ‘Elephant Clouds in the Playground’, het kortste stuk van het album, klinkt dat ritme speels en licht, een moment van ademhaling tussen de zwaardere composities. ‘What If’ en ‘A Dark Moonlight in Mallorca’ laten zien dat Noh ook spanning kan opbouwen en ontladen zonder dat er een noot te veel valt.

Als bonus staat ‘Nica’s Dream’ van Thelonious Monk op het album. Het is de enige compositie die niet van Noh zelf is, en de keuze zegt iets over haar bewuste plaatsing in een traditie. NOHMI maakt van het stuk iets eigens zonder het te vervormen, een teken van muzikale zelfverzekerdheid. ‘Brightness & Darkness’ is een bijzonder album in de reeks die jazzmusici in Nederland de laatste jaren afleveren. Miran Noh is er klaar voor.