Vibrafonist Patricia Brennan, James Brandon Lewis en Chris Potter op de openingsdag van North Sea Jazz 2026.

Oprecht plezier
In de Hudson zaal staat het Tilburgse Paradox Jazz Orchestra met een project rond de uit Curaçao afkomstige pianist en componist Randal Corsen. Opzwepende, warmbloedige en swingende muziek wordt er gespeeld. Het enthousiasme druipt van de musici af en met verve presenteert leider Jasper Staps zijn orkest dat inmiddels het bekende Jazz Orchestra of the Concertgebouw naar de kroon steekt met hun toonaangevende projecten. 

De grotendeels uit het zuiden afkomstige musici spelen met oprecht plezier en allerminst plichtmatig. Geweldig solowerk wordt er geleverd door de trompettisten Teus Nobel en Koen Smits. In de saxofoonsectie is het met name altsaxofonist Daniël Damen die opvalt door de manier waarop hij met zijn glansrijke toon effectief de leiding neemt en vervolgens geïnspireerd soleert. Ook de bijdragen van de tenorsaxofonisten Jesse Schilderink en Guido Nijs en de aanstormende altsaxofonist Donald Simoen snijden hout. 

  
Paradox Jazz Orchestra met Randal Corsen en Teus Nobel.

Onweerstaanbaar
Op papier valt er weinig te verbeteren aan de bezetting van het sterrenkwartet met pianist Gonzalo Rubalca, tenorsaxofonist Chris Potter, contrabassist Larry Grenadier en drummer Eric Harland: een muzikale ontmoeting die ontstond in New York’s fameuze Dizzy’s club, onderdeel van het Lincoln Center. Toch valt deze droomontmoeting vandaag tegen: er wordt weliswaar virtuoos gespeeld maar de vonk slaat allerminst over. Bekende jazz standards krijgen een opfrisbeurt maar komen niet tot leven ondanks de technische capriolen van Potter en Rubalcaba. Voor geïnspireerde muziek is meer nodig dan technisch meesterschap. 

  
Het kwartet Chris Potter, Gonzalo Rubalca, Larry Grenadier en Eric Harland.

De hoop is gevestigd op tenorsaxofonist James Brandon Lewis, de leidsman en Messias van de actuele jazz, die de afgelopen jaren onverschrokken in de grote schoenen stapte van John Coltrane en Pharoah Sanders. Zijn spirituele spel en toonvorming lijken elk jaar te groeien en zijn kwartet met pianist Aruán Ortiz, contrabassist Brad Jones en drummer Chad Taylor is onweerstaanbaar. Het gespeelde repertoire is afkomstig van zijn laatste albums en de live setting voegt nog een extra dimensie aan de muziek toe.

Schuren en knetteren 
Een minstens net zo krachtig optreden wordt er neergezet door het septet van de in Mexico geboren vibrafonist Patricia Brennan die de afgelopen jaren furore maakte in de New Yorkse scene. Haar muziek heeft een onmiskenbare latin invloed maar ze weet deze te combineren met de verworvenheden van rock en hedendaags klassiek. Haar vibrafoonspel is glashelder en buitengewoon to the point, ook als de arrangementen complex zijn. 

  
James Brandon Lewis en het septet van de in Mexico geboren vibrafonist Patricia Brennan.

Maar liefst vier mallets hanteert Brennan, net zoals de grote Gary Burton, maar in haar improvisaties zoekt ze telkens moeiteloos en trefzeker de atonaliteit op. Haar ritmische exercities zijn enorm inventief en van uitzonderlijke klasse. Iets wat zeker ook geldt voor het stuwende ritmetanden met contrabassist Kim Cass en drummer Dan Weiss. Bij de solisten valt vooral tenorsaxofonist Mark Shim op, met zijn vette en donkere toon en hartstochtelijke improvisaties. De energie spat van het septet af en het is heerlijk om de muziek te horen schuren en knetteren, net zoals tijdens de grote artistieke vernieuwingen in de jaren zestig en zeventig. Het slot van een fantastische eerste dag, die weer de kwaliteit van North Sea Jazz in zijn gloriedagen deed voelen!

• northseajazz.com

Zie ook:

• Koningin Máxima getuige van daverende start North Sea Jazz 2026
  door: Johan Bakker (vrijdag 11 juli)