Film
Hortend en stotend vangt de productie aan met het ritmische ‘Slow Limp Dance’. Een stevig begin dat overgaat in de titeltrack ‘PoiΣsis’ die start met verstild slagwerk van drummer Van Wijck. Percussief is het spel van pianist Baatsen in ‘Prelude’ waarin we hem horen op de elektrische Fender Rhodes. Opvallend is zijn uitgebeende spel, waarin hij zich verre houdt van de notenvloed waar dit instrument nogal eens toe uitnodigt. ‘Kenturah’ was de naam van Abraham’s tweede vrouw, nadat Sarah overleden was. Deze Bijbelse insteek leidt in de gelijknamige compositie tot spannende muziek die zich filmisch ontwikkelt. 

Eigenzinnig
Buitengewoon speels is ‘Killing The Clown’ en quasi rommelig klinkt ‘Rompslomp’, dat na allerlei escapades van de musici toch eensgezind afsluit. Geleidelijk ontwikkelt zich de muziek in ‘Thing’, alsof Eric Satie uit zijn graf is opgestaan. In het ermee contrasterende ‘Roof Terrace’ wordt een stevige groove ingezet. Drummer Van Wijck krijgt wederom een uitgebreid feature aan het begin van ‘Ashley’s Song’, subtiel begeleid door de gestreken contrabas van Slinger. Van het titelnummer ‘Kenturah’ is ook een tweede take opgenomen, waarin de muziek iets scherper en nadrukkelijker aangezet wordt. Bijzonder om te horen hoe dezelfde compositie tot een heel ander artistiek resultaat kan leiden. Weinig is er voorspelbaar aan dit eigenzinnige pianotrio. 

Complexe muziek
Soundscapes vergezellen het ensemble in het afsluitende ‘Willem 2’. De productie ‘PoiΣsis’ kent een grote afwisseling en is volstrekt eigen. Om de essentie te ondergaan moet je er als luisteraar wel echt voor gaan zitten, anders gaat het nodige aan je voorbij. De muziek van het trio komt niet zomaar aanwaaien, maar als je je ervoor openstelt dan kom je ook echt met iets bijzonders in aanraking. Jammer is het dat begeleidende liner notes ontbreken: die zijn bij dergelijke complexe muziek toch echt onmisbaar.