Zeldzame muzikale ontmoeting
Goodrick deed dat in het gezelschap van onder meer Gary Burton, Pat Metheny en Jack DeJohnette, Hersch met Toots Thielemans, Joe Henderson en Charlie Haden. Beide musici gaven daarnaast met hart en ziel les aan een volgende generatie jazzmusici. Zo hielp Hersch onder meer Brad Mehldau, Ethan Iverson en Sullivan Fortner in het zadel. De rij bekende leerlingen van Goodrick is niet minder indrukwekkend: Bill Frisell, Julian Lage, John Scofield, Mike Stern en nog vele anderen. Slechts éénmaal legden Hersch en Goodrick gezamenlijk muziek vast. Deze zeldzame ontmoeting vond plaats in de studio van Hersch in New York.

Het openingsnummer ‘Feebles, Fables and Ferns, hield componist Goodrick ten doop op zijn debuutalbum ‘In Pas(s)ing’ uit 1978. Vanaf het moment dat Hersch zijn akkoorden neerlegt onder Goodricks gitaarintro maakt het duo duidelijk dat dit niet zomaar een tussendoortje is. Hier zijn twee topmusici aan het werk die elkaar stimuleren tot grote muzikale schoonheid. Geen noot is overbodig. Ondanks hun soms speelse benadering van de materie nemen ze de muziek absoluut serieus. 

Tweede natuur
Op dit album domineert de melodieuze lyriek van twee muzikanten die doordat ze van goed luisteren een tweede natuur hebben gemaakt elkaar aanvoelen en vervolgens aanvullen. Ze spelen twee mooie stukken van Steve Swallow: ‘Falling Grace’ en ‘Amazing’. Daarnaast warmbloedige uitvoeringen van ‘Soul Eyes’ van Mat Waldron en Hersch’ eigen compositie ‘Heartsong’. In de vanuit het niets geïmproviseerde suite ‘Five Excursions’ voeren ze de spanning behoorlijk op. 

Het is wonderlijk om vast te stellen dat opnames van dit kaliber bijna veertig jaar onopgemerkt bleven liggen. Dat tempo is overigens volledig in overeenstemming met de titel die de pianist gaf aan zijn autobiografie: ‘Good Things Happen Slowly’ (2017). Met enig understatement kun je concluderen dat ‘Feebles, Fables and Ferns’ het wachten waard is geweest.