Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Echoes of Zoo - Collective Intelligence

CD-RECENSIE

Echoes of Zoo - Collective Intelligence
bezetting: Nathan Daems saxofoon, Nyabinghi drum; Bart Vervaeck gitaar; Lieven Van Pée bas; Falk Schrauwen drums
opgenomen: januari 2026, BOMA Studios, Gent 
uitgebracht: 2 oktober 2026
label: Zephyrus
aantal stukken: 7
tijdsduur: 48’20
website: nathandaems.com - zephyrusrecords.be
door: Georges Tonla Briquet



De muzikanten van Echoes of Zoo hebben iets met de wetenschap van communicatie en hoe zowel mensen en dieren daar onderling mee omgaan. In tijden van AI is ‘Collective Intelligence’ een verrijkende aanvulling voor het debat rond deze onderwerpen.

Spraakmakende titels
Op het album worden geen academische standpunten uiteengezet in doorgedreven intellectuele teksten. Het kwartet heeft genoeg aan spraakmakende titels en de vurige muzikale invulling hiervan. Dat ze elk afzonderlijk inmiddels heel wat extra ervaring opdeden in groepen als De Beren Gieren, Black Flower, Sylvie Kreusch, John Ghost of Compro Oro en Trance Plantations speelt natuurlijk mee.

Het standpunt dat ze innemen kan samengevat worden in een van saxofonist Nathan Daems zijn uitspraken, “When we play together, we act as one”. Echoes of Zoo klinkt op ‘Collective Intelligence’ inderdaad meer dan ooit als een hechte entiteit. Een gegeven van collectiviteit dat ze graag globaal weerspiegeld zouden zien. 

Ander facet dat naar voor komt in het album is de eeuwenoude evolutie en onderlinge kruisbestuivingen van muziekculturen over heel de wereld. Een ontwikkeling die Daems verwerkt in zijn composities. Dat hij zich verdiepte in de muziektradities van onder meer Turkije, Iran en Indië is daar niet vreemd aan.

Woestijnblues
Zo is openingstrack ‘Higher Levels’ gehuld in een psychedelische wolk van woestijnblues met gitarist Vervaeck die met zijn bezwerend gitaarspel alle duivels ontbindt. ‘Wolf Pack Telepathy’ is gebaseerd op repetitieve ritmepatronen waardoor een trance-gevoel ontstaat verwant aan dat van de maghrebijnse gnawa met Vervaeck die daar surfvibes aan toevoegt. ‘Flock Logic’ is hun versie van donkere funkjazz met een spacy kantje à la Sun Ra. In contrast hiermee is het daaropvolgende ‘Murmuration’ dat gestadig voorbij glijdt, zij het toch met enkele weerhaakjes. Een rustpunt in het actievolle statement dat ‘Collective Intelligence’ uiteindelijk is.

Hitsige mix
Het staccato voortgedreven ‘Multicellularity’ is gedrenkt in een hitsige mix van dub en snedige jazz opgefokt door spitse gitaaruithalen en sculpturale saxcapriolen. ‘Pheromone Jam’ sluit daar naadloos bij aan. Slotakkoord is met het meditatieve ‘Whale Syntax’ waarna een apotropaeïsche ghosttrack volgt in onversneden spacedub.

‘Collective Intelligence’ is de bijdrage van Echoes of Zoo aan het opbouwen van een positief collectivisme en het introduceren van codes voor een duurzaam ecosysteem. Live vergroot het kwartet dit alles stilistisch extra uit.



© Jazzenzo 2010