Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Stefan Bracaval - Zilt

CD-RECENSIE

Stefan Bracaval - Zilt
bezetting: Stefan Bracaval, fluit, basfluit; Jeroen Reggers gitaar; Hendrik Vanattenhoven contrabas; Gert-Jan Dreessen drums; Helena Casella zang; Griet Grypdonck piano
opgenomen: november, december 2025, Rockstar Recordings, Niel, België
uitgebracht: 1 oktober 2026 
label: eigen beheer
aantal stukken: 9
tijdsduur: 47’59
website: stefanbracaval.com
door: Georges Tonla Briquet


De achtenvijftigjarige fluitist Stefan Bracaval komt naar voren met een nieuwe groep waarin een aantal muzikanten uit een jongere generatie zit. Hij sluit weliswaar aan bij zijn vertrouwde biotoop op de grens van jazz en pop maar voegt daar bijkomende invalshoeken aan toe mede dankzij zangeres Helena Casella die zelf volop in de kijker staat met haar ‘Pit of Impressions’.

Het was bijna twintig jaar wachten op een vervolg van ‘Insight Inside’. Niet dat de fluitist zonder werk zat. Er waren medewerkingen in uiterst uiteenlopende genres variërend van pop en jazz tot klassiek gekoppeld aan diverse projecten voor theater en film. 

Balanceren
De gevleugelde openingstrack, in maat 7, kreeg de passende titel ‘7weven’. Het is de perfecte introductie voor wat volgt. Solo’s van Bracaval en gitarist Jeroen Reggers monden uit in een evenwichtig balanceren tussen gedreven pop en melodieuze jazz. ‘Neblina’ helt licht over naar Braziliaanse kleuren door de bijdrage van zangeres Helena Casella. Reggers trekt alles al snel richting hedendaagse jazz. Drummer Gert-Jan Dreessen reikt de juiste ritmeschakeringen aan. Een kat en muis spel tussen stijlen dat nog regelmatig terugkeert.

‘Bauhaus Blues’ is een bluesgetinte ode aan de kunststroming van het interbellum uit de twintigste eeuw. De geometrische structuur met een toonladder van zes noten wordt uitgewerkt aan de hand van een knappe achterliggende baspartij door Hendrik Vanattenhoven en Reggers die wederom voor snedige uitstulpingen zorgt. Van blues naar second line is slechts een kleine stap in de muziektraditie van New Orleans. Bracaval legt de link in ‘Ragdoll’, weliswaar met de nodige verdraaiingen. 

Knipoog
Het vederlichte ‘Imagens do Passado’, met zang van Casella en gehuld in een melancholische droomwereld, is een knipoog naar het oeuvre van Astrud Gilberto. Een van de meest opwindende stukken is ‘Spiral’ waarin Bracaval nog eens voluit gaat. Een compositorische hoogstandjes door de tegenbeweging van twee melodieën. Een patroon ontleend aan barok, bekend terrein voor Bracaval. 

Al deze voorgaande indrukken en invloeden komen terug in de daaropvolgende nummers, zij het telkens met wisselende kruisbestuivingen en aanvullende details. De rustige afsluiter ‘C-side Song’ is met de woordspeling een half verdoken verwijzing naar de albumtitel.



© Jazzenzo 2010