CD-RECENSIE

The Tenor Team – Live at ‘De Witte’
bezetting: Stan van de Wetering tenorsaxofoon, Floriaan Wempe tenorsaxofoon, Jasper Soffers piano, Hans Mantel contrabas, Gijs 
Dijkhuizen drums
opgenomen: 21 november 2025, Sociëteit De Witte, Den Haag
uitgebracht: augustus 2026 
label: O.A.P. Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 70’27
website: oaprecords.com
door: Cyriel Pluimakers


In november 2025 vond in de Haagse sociëteit ‘De Witte’ een bijzonder jazzconcert plaats waarin de tenorsaxofonisten Stan van de Wetering en Floriaan Wempe met elkaar een stevig muzikaal gesprek aangingen. De ritmesectie bestond uit pianist Jasper Soffers, contrabassist Hans Mantel en drummer Gijs Dijkhuizen: een trio dat garant staat voor authentieke power. De rijke muzikale traditie van de tenor teams wordt met deze productie nieuw leven ingeblazen.

Afwisselend programma
Er werd een afwisselend programma gepresenteerd met diverse jazz standards. Opener is Buddy Johnson’s ‘Save You Love For Me’, een echte appetizer waarin beide tenorsaxofonisten meteen lekker kunnen schmieren. Daarna wordt er overgeschakeld op het ritmische, door Lester Young voor het orkest van Count Basie, gecomponeerde ‘Tickle Toe’. Een pittige uitvoering die naadloos overgaat is de zwoele ballad ‘Moonlight in Vermont’ waarin lyriek de boventoon voert. 

Duel
Geweldenaar Eddie ‘Lockjaw’ Davis wordt herdacht in ‘Hey Lock’ in een zinderende uitvoering waarin de power tenors van toen herleven. Ook gigant Ilinois Jacquet wordt niet vergeten in een gloedvolle interpretatie van diens ‘Robbin’s Nest’, ook al zo’n heerlijk en meeslepend stuk. De repertoirekeuze van beide leiders is echt uit de kunst, zeker als daarna ook nog overgeschakeld wordt op ‘The Chase’, een hit van het legendarische tenoren-duo Dexter Gordon en Wardell Gray.  De jonge vakbroeders Van de Wetering en Wempe kwijten zich stevig van hun taak in een duel waar nog net niet het bloed vanaf druipt. 

Muzikale bokswedstrijd 
Wat valt er nog te verzinnen na al dit oorstrelende muzikale moois? De heren zetten een heerlijk trage versie van ‘Poor Butterfly’ op de lessenaar, die nergens sentimenteel wordt maar echt uitdrukking geeft aan de poëtische kant van deze compositie. Afgesloten wordt er met het klassieke uit 1944 stammende ‘Good Bait’, gecomponeerd door Tadd Dameron en Count Basie, dat in de naoorlogse jazz tal van prachtige uitvoeringen opleverde. Nog eenmaal werken de tenorsaxofonisten zich in het zweet en komt het concert tot een treffende climax. Een geweldig album, dat hier en daar zelfs aanvoelt als een muzikale bokswedstrijd.