CD-RECENSIE

Fay Claassen – Luck Child
bezetting: Fay Claassen zang; Olaf Polziehin piano; Peter Tiehuis gitaar; Ingmar Heller bas; Paul Heller (bas)klarinet, tenorsaxofoon
opgenomen: 2011 en 2015, Hansahaus-Sudios, Bonn
uitgebracht: 13 januari 2017
label: Challenge Records
aantal stukken: 13
tijdsduur: 49’55
website: www.fayclaassen.com – www.challengerecords.com
door: Erno Elsinga


In een opmerkelijke ‘persbiecht’ laat Fay Claassen op de valreep van 2016 weten zich vanaf het nieuwe jaar te willen bewegen in een breder en vrijer veld dan jazz alleen. Nieuwe muzikale interesses drongen zich op zoals klassiek, filmmuziek en het Nederlandse lied, waardoor een zoektocht naar een andere klankwereld onvermijdelijk werd.

‘Luck Child’, opgedragen aan haar dochtertje Inga, vormt de afsluiting van een periode vol lesgeven en podiumangst, en het startschot voor een nieuw geluid. Het album kent onder meer titels die Claassen al langer op haar repertoire had staan, maar nooit opgenomen heeft, en een voorzichtige keuze naar een nieuw geluid zoals werk van Paul McCartney, Paul Simon, Burt Bacharach en Ennio Morricone. Met ‘In a sentimental mood’, ‘God bless the child’ en werken van Fred Hersch en Cedar Walton is ook de jazz vertegenwoordigd met als hoogtepunt de compositie ‘Fay’ die wijlen trompettist Kenny Wheeler speciaal voor de Nederlandse schreef. Een zwoel tekstloos driestemmig stuk gegoten in een licht fladderend melodieus filmisch arrangement.

Met ‘Luck Child’ belicht Claassen de lichtere kant van de muziek waarbij haar stem zoveel mogelijk de emotie zoekt. Dat lukt gedeeltelijk. Sommige stukken zijn erg zoet of kruipen richting musical zoals Bacharachs compositie ‘A House is not a home’ of Simons ‘One trick pony’ dat niets aan het origineel toevoegt. In tegenstelling tot McCartney’s ‘Blackbird’ dat Claassen vol emotie in een beladen arrangement ten gehore brengt.

Twee stukken zijn afkomstig van Claassens echtgenoot, klarinettist en saxofonist Paul Heller. Het korte jazzy ‘Miniature No 7’ en het sfeervolle, romantische ’Finding You’.

Fay Claassen haar stem is van onbesproken gedrag. Haar timing en dictie zijn groots en haar loepzuivere stem kent een prettig schurend randje zoals te horen in de prachtig uitgevoerde, stemmige Amerikaanse traditional ‘Oh Shenandoah’. Toch wringt ‘Luck Child’. Horen we hier een jazzzangeres die zich op andere, maar brave paden waagt zoals een popzangeres à la Trijntje Oosterhuis zich aan de jazz waagt? De vergelijking dringt zich hier en daar op.

Cd-presentatie 'Luck Child': 14/01 Bimhuis Amsterdam, 27/01 Paradox Tilburg, 28/01 Dakota Den Haag, 24/02 Tivoli Vredenburg Utrecht, 11/03 Gasthuiskerk Doesburg, 19/03 Musis Sacrum Arnhem.