Ron Carter & Yotam Silberstein – Duets
CD-RECENSIE
Ron Carter & Yotam Silberstein – Duets
bezetting: Ron Carter contrabas, Yotam Silberstein gitaar
opgenomen: 4 december 2024, Van Gelder Studio, Englewood Cliffs, New Jersey
uitgebracht: 5 juni 2026
label: Jojo Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 34’00
website: roncarterjazz.com - yotammusic.com - jojorecords.com
door: Johan Bakker.
Ron Carter mag dan 89 zijn, als muzikant is hij nog volop actief. Zo stond hij op 19 augustus op het podium van de Hollywood Bowl met Marcus Miller en Herbie Hancock om de honderdste geboortedag van Miles Davis luister bij te zetten. Het werd meer dan een nostalgisch feestje, Ron Carter speelde inventieve baslijnen met een jeugdig elan alsof hij de wereld nog moest veroveren.
Onopvallende krachtbron
Aan zijn indrukwekkende oeuvre voegt de contrabassist dit jaar twee nieuwe albums toe. Voor de eerste keerde hij terug naar zijn gospelwortels. Op ‘Sweet, Sweet Spirit’ staan geen bezadigde, overbekende kerkmedleys, maar vreugdevolle liederen, gezongen door een uitgelaten koor. Ron Carter bevindt zich in het middelpunt als de onverstoorbare, onopvallende krachtbron die de muziek op stoom houdt.
Jim Hall
‘Duets’ betreft een eerbetoon aan Jim Hall (1930 – 2013) de uitvinder van de moderne jazzgitaar. Carter en Hall namen tussen 1973 en 1985 drie albums op, waarop ze elkaar vonden in diepgang, originaliteit en muzikaal overzicht. Deze keer speelt Carter met de in Tel Aviv geboren New Yorkse gitarist Yotam Silberstein. Dat deden ze in de legendarische studio waar Rudy van Gelder zoveel baanbrekende platen heeft opgenomen en waar Carter kind aan huis is. ‘Duets’ bestaat voor het merendeel uit niet zo vaak gespeelde standards die langs deze weg alsnog in de schijnwerpers komen te staan. De twee spelen onder meer een fraai opgebouwde bluesballad die zich op een aangenaam klinkende wijze vertakt, een weemoedige jazzwals en een Braziliaanse bossanova.
Dienstbaar
Carter heeft zijn handelsmerk gemaakt van de dienstbare houding waarmee hij zijn medemusici boven zichzelf laat uitstijgen. Iets dergelijks gebeurt ook tijdens de duetten waarop Silberstein de kans krijgt zijn vleugels uit te slaan. De gitarist schreef zelf twee nummers voor dit album. Één daarvan is ‘Blues voor Brother Malone’. Het is opgedragen aan Russell Malone (1963 – 2024) de gitarist die overleed terwijl hij samen met Ron Carter op het podium van de Blue Note in Tokyo stond. Ook het leven van muzikanten is eindig, al zou je dat bijna vergeten als je kijkt en luistert naar de zich nog iedere dag vernieuwende contrabassist.