DE FAVORIETEN













Het einde van het jaar nadert en dat nodigt uit tot terugkijken. Vier medewerkers van Jazzenzo noteren hun vijf favoriete cd’s en concerten van 2025 en geven een korte toelichting op hun keuze. In deze tweede en laatste aflevering de eindejaarslijstjes van Cyriel Pluimakers en Jeroen Jansen.

Eindejaarslijstje Cyriel Pluimakers












Cd's
1. Branford Marsalis – Belonging
Meestersaxofonist Branford Marsalis maakt een bijzonder geslaagde remake van het gelijknamige ECM-album van pianist Keith Jarrett. 

2. James Brandon Lewis - Abstraction is Deliverance
Vijfde kwartetproductie van de stevig aan de weg timmerende James Brandon Lewis: een blazer die zonder twijfel de lijn uitzet naar de toekomst van de jazz.

3. Billy Hart - Multidirectional
Heerlijk live-album uit de Smoke Jazzclub van de geweldige Billy Hart: een drummer die steeds de muziek in vuur en vlam weet te zetten. Met glansrollen voor tenorsaxofonist Mark Turner en pianist Ethan Iverson.

4. Isaiah Collier, William Parker en William Hooker – The Ancients
Authentieke spirituele muziek door drie fakkeldragers van de freejazz. Weergaloos spel van Isaiah Collier op tenorsaxofoon, de donkere contrabas van William Parker en het krachtige slagwerk van William Hooker.

5. Mary Halverson – About Ghosts 
Krachtig album van de grootste gitaarvernieuwer van het afgelopen decennium. Ingetogen en diepgaande muziek van haar Amaryllis kwintet met diverse prominente gasten, zoals altsaxofonist Immanuel Wilkins en tenorsaxofonist Brian Settles.












Marius Neset Quartet © Ton van Leeuwen.


Concerten
1. Marius Neset Quartet (22 november, Paradox Tilburg)
Met zijn spectaculaire kwartet zette de Noorse saxofonist Marius Neset het beste optreden ooit neer in Tilburg. Geweldige bijdragen waren er ook van de ritmesectie: pianist Ivo Neame, bassist Conor Chaplin en drummer Anton Eger.

2. Ibrahim Maalouf ‘Kalthoum’ (8 november, Theater aan de Parade Den Bosch)
De Frans Libanese trompettist Ibrahim Maalouf deed tijdens een korte Europese toernee ook November Music aan. Een uitverkochte grote zaal van het Theater aan de Parade bracht hij in de ban van zijn indrukwekkende hommage aan zangeres Oum Kalthoum.

3. Lew Tabackin Trio (23 november, Porgy en Bess Terneuzen)
De 85-jarige tenorsaxofonist en fluitist Lew Tabackin was een middag lang te horen in het intieme Terneuzense Porgy en Bess. Samen met contrabassist Philippe Aerts en drummer Mourad Benhammon zorgde hij voor een indrukwekkende ode aan de jazztraditie waarin veel standards voorbijkwamen.

4. Jerry Bergonzi meets The Modern Jazz Trio (12 oktober, Lokerse Jazzclub, België)
De Amerikaanse saxofoonlegende Jerry Bergonzi trok in de zeventiger jaren de wereld over met Dave Brubeck en was daarna regelmatig in Europa te horen. Tijdens een uniek optreden in de Lokerse Jazzclub met het Scandinavische Modern Jazz Trio toonde hij aan dat hij nog steeds een kracht is om rekening mee te houden. 

5. Gard Nilssen Acoustic Unity ft. Signe Emmeluth & Kjetil Møster (5 december, Bimhuis Amsterdam)
De spraakmakende Noorse drummer Gard Nilssen brengt met zijn Acoustic Unity een actuele maar onversneden versie van de freejazz. Met een drietal uitermate stevige saxofonisten - Eirik Hegdal, Kjetil Møster en Signe Emeluth - die regelmatig door de geluidsbarrière gaan.



Eindejaarslijstje Jeroen Jansen












Cd’s
1. Jasper Blom – Metropolarity
Metropolarity is een rijk, veelzijdig jubileumproject waarin saxofonist Jasper Blom zijn lange carrière viert met zijn kwartet en het Metropole Orkest. De composities zijn thematisch sterk, met speelsheid, humor en muzikale diepgang in balans gebracht. De orkestratie ondersteunt zonder het kwartet te overschaduwen, en Bloms warme tenorgeluid staat centraal. Het is een overtuigend en vernieuwend werk binnen grotere bezettingen. 

2. HOT Het Orgel Trio – Colors of Hendrix
Het Orgel Trio transformeert Jimi Hendrix’ repertoire naar een akoestisch, intiem maar monumentaal kamermuziek-jazzgeluid. Met klarinet, pijporgel, contrabas en cello ontstaat een unieke bewerking van bekende thema’s, waarin expressie en nuance voorop staan. De cello voegt extra intensiteit toe, soms bijna elektrisch van emotie. Het is een gedurfde en briljante herinterpretatie die zowel Hendrix-fans als jazzliefhebbers kan aanspreken. 

3. Sachal Vasandani – Best Life Now
‘Best Life Now’ is een verfijnd, soul-rijk jazzpop georiënteerd album met sterke ritmes, warme grooves en doordachte songwriting. Het album combineert jazz-achtige muzikale texturen met elementen uit R&B, soul en hedendaagse pop, ondersteund door de productie van drummer Nate Smith. Doorspekt met Vasandani’s soepele, emotioneel geladen zang is dit een van zijn sterkste werken tot nu toe. 

4. Ariel Bart – After Silence
In After Silence laat Ariel Bart met een trio van mondharmonica, cello en piano een verrassend rijk en expressief geluid horen zonder ritmesectie. Het album klinkt filmisch, introspectief en gedurfd, waarbij Bart clichés vermijdt en een eigen muzikale stem toont. De interactie tussen harmonica en cello geeft het geheel een bijna vocale intensiteit. Een intrigerend album dat niet schreeuwt, maar juist fluistert met impact. 

5. Gerlo Hesselink – Meant For You 2, Brieven Aan Jan
Het album Meant for You 2 – Brieven aan Jan van het Gerlo Hesselink Quartet is een persoonlijk en veelzijdig project van de rietblazer uit Apeldoorn. Hesselink durft te variëren in kleuren en bezettingen, met een breed expressief palet. De muziek toont aandacht voor detail en een persoonlijke benadering van compositie en klank. 













Daan Kluwer Quintet © Olga Beumer.


Concerten
1. Daan Kluwer Quintet (16 mei, De Fruitvis, Rotterdam)
Daan Kluwer liet met zijn kwintet in Rotterdam een sprankelende, onverwachte set horen waarin hij jazz vermengt met rijke elektronische en rock-achtige klanken. Zijn warm, gepassioneerd tenorgeluid en bedachtzame solo’s gaven de muziek volwassenheid en eigen karakter. Composities als ‘Deep Fake Love’ verrasten met hun humor en durf, en de band slaagde erin clichévrij te spelen. Een concert dat overtuigend liet zien dat Kluwer een eigen, toekomstgerichte stem in de jazz heeft gevonden.

2. Andy Sheppard Trio (27 maart, Bimhuis, Amsterdam)
Andy Sheppard bracht een betoverende avond vol filmische, ingetogen jazz in Amsterdam, waarin het trio evenveel stemkracht had. Rita Marcotulli op piano en Michel Benita op bas vormden een subtiele, flexibele basis waarop Sheppard zijn warme, bijna sacrale saxofoongeluid liet spreken. De muziek ademde romantiek en verfijnde harmonie, met stukken als ‘Elevation’ die nieuwsgierig maken naar nieuw werk. Ondanks een minder drukke zaal was het een concert van verfijnde schoonheid en muzikale elegantie. 

3. Gary Bartz (28 november, Le Duc des Lombards, Parijs)
De 85-jarige altsaxofonist Gary Bartz toonde in Le Duc des Lombards dat zijn spel niets van zijn scherpte heeft verloren en dat zijn creatieve vonk nog volop brandt. Met een intensiteit die zelden bij zo’n veteraan te horen is, hield hij de Parijse jazzclub in zijn greep en liet hij zien dat leeftijd slechts een getal is. Het repertoire zat vol expressieve solo’s en klassieke jazzinspiratie, maar met een frisse, actuele energie. Een inspirerende performance van een levende legende in topvorm. 

4. Ruud Voesten (6 juli, Batavierhuis, Rotterdam)
Ruud Voesten en zijn Ambrosia presenteerden in Rotterdam een ambitieus, gelaagd muziekdrama rond het thema Purgatorio, geïnspireerd door Dante’s werk. De composities combineerden intellect en emotie op een manier die de verbeelding prikkelde, met gedurfde ritmische wendingen en sfeervolle dynamiek. Voesten als bevlogen verteller en bandleider gaf zijn groep ruimte om te schitteren en toonde dat conceptuele jazz ook diep menselijk kan zijn. Een indrukwekkende avond van rijke verhalende kracht en muzikale durf. 

5. Aviashai Cohen & Metropole Orkest (19 mei, Concertgebouw, Amsterdam)
Avishai Cohen en het Metropole Orkest maakten van hun Amsterdamse concert een spectaculaire muzikale reis waarin de orkestrale kracht en Cohen’s expressieve basspel elkaar perfect aanvulden. Het orkest speelde een actieve rol met eigen solisten, terwijl Cohen’s techniek en showmanschap het publiek wist te raken. Van ingetogen passages tot duizelingwekkende ritmes: deze bundeling van talent leidde tot meer dan de som der delen. Toegiften met pianospel en zang onderstreepten de onvermoeibare energie van de avond.