CD-RECENSIE

Aseo Friesacher - Wu Wei & The Art Of Living
bezetting: Aseo Friesacher piano en stem; Johannes Fend contrabas; Nikolas Tsangaris drums, Claudio Jr De Rosa tenorsaxofoon; Koen Smits trompet 
opgenomen: 14 en 15 april 2025, Wedgeview Studios, Woerdense Verlaat
uitgebracht: 30 januari 2026
label: Challenge Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 53’10
website: aseomusic.com - challengerecords.com
door: Jeroen Jansen



Aseo Friesacher laat met ‘Wu Wei and The Art Of Living’ horen hoe snel en diep zijn muzikale ontwikkeling zich voltrekt. De in Oostenrijk geboren pianist staat bekend om zijn open benadering van compositie en improvisatie. Zijn veelzijdigheid blijkt niet alleen uit zijn eigen projecten maar ook uit zijn rol binnen het Loek van den Berg Quintet, waarmee hij eerder deze maand The Records 2026 van de Keep an Eye Foundation won. Die ervaring, waarin verfijning en groepsinteractie centraal staan, klinkt ook door op dit nieuwe album.

Hecht basistrio
Friesacher wordt hier bijgestaan door een sterk en hecht basistrio. Johannes Fend kleurt het geheel met warm en meeslepend contrabasspel, terwijl Nikolas Tsangaris met drums en percussie een organisch ademend fundament neerzet. De gastbijdragen van Claudio Jr De Rosa op tenorsaxofoon en Koen Smits op trompet voegen extra dimensies toe zonder het karakter van het trio te overschaduwen. Het resultaat is een ensemble dat flexibel kan meebewegen met Friesachers lyrische insteek.

Vergeleken met zijn vorige project ‘The Kaiju Project’, waarin Japanse zang en fluit een opvallende rol speelden en het geluid een meer filmische, hybride sfeer kreeg, klinkt ‘Wu Wei and The Art Of Living’ wellicht wat conventioneler. Maar juist die ogenschijnlijke eenvoud maakt ruimte voor Friesachers eigen stem. Hij toont zich hier een uitgesproken romanticus, een muzikant die door middel van melodie en vorm iets wezenlijks wil overbrengen, een boodschap die zacht maar vastberaden de wereld in wordt gestuurd. 

Transparant samenspel
Het album opent met het titelnummer ‘Wu Wei’, waarin meteen duidelijk wordt hoe transparant het samenspel is. Friesachers pianospel is hartstochtelijk en stuwt op, terwijl Fend en Tsangaris een vloeiende onderstroom creëren die voelt als een ademhaling. Het stuk belichaamt direct het idee van moeiteloze actie dat in de titel besloten ligt, een uitnodiging om niet te forceren maar te volgen.

Een ander hoogtepunt is ‘Blues for Sadako’, de zevende track en een van de twee stukken waarbij Claudio Jr De Rosa zijn tenorsax toevoegt. Hier kiest Friesacher voor een mengsel van lyriek en melancholie, waarbij de blues slechts als contour aanwezig is. De Rosa’s toon is warm en breed, soms bijna fluisterend, en vormt een prachtig contrast met de helderheid van de piano. Het trio blijft ondertussen uiterst soepel spelen, met subtiele reacties op de fraseringen van zowel Friesacher als De Rosa. 

Vakmanschap
Het album als geheel beweegt tussen reflectie en expansie, tussen persoonlijke overdenking en collectief muzikaal zoeken. ‘Home’ krijgt een troostende, bijna hymnische klank door het spel van Friesacher, terwijl ‘Healing’, met Koen Smits’ warme trompetbijdrage, de plaat afsluit met een gevoel van afronding en verzoening.

‘Wu Wei and The Art Of Living’ is daarmee een helder, overtuigend statement van een muzikant die zijn eigen plaats steeds nadrukkelijker inneemt. Minder gelaagd in concept dan ‘The Kaiju Project’, maar rijker in persoonlijkheid, openheid en muzikaal vakmanschap. 

Beluisteren via Spotify.