Duo Van Otterloo Van Veenendaal – No Trace
CD-RECENSIE
Duo Van Otterloo Van Veenendaal – No Trace
bezetting: Rutger van Otterloo sopraan- en baritonsaxofoon,
c-melody saxofoon; Albert van Veenendaal piano
opgenomen: 2013 en 2014, Tuinhuis AvV.
uitgebracht: 2015
label: Brokken Records
aantal stukken: 10
tijdsduur: 44:17
website: www.albertvanveenendaal.nl – www.stichtingbrokken.nl
door: Erno Elsinga
Al in menig duo en trio profileerde Albert van Veenendaal zich als een beeldend pianist, wars van hokjes zich bewegend op het snijvlak van improvisatie en compositie en belicht vanuit invalshoeken die even absurd als briljant zijn. Op ‘No Trace’ gaat Van Veenendaal voor het eerst de dialoog aan met saxofonist Rutger van Otterloo.
Van Veenendaal tekende voor de composities, een mengeling aan sferen die ‘No Trace’ gaandeweg tot een intrigerend verhaal maken waarin rust, beschouwing en dadendrang onderdeel zijn van een intense dialoog waar de toehoorder als vanzelf in wordt meegezogen.
Van Veenendaal en Van Otterloo onderzoeken op frisse en speelse wijze en vol liefde voor de toon een breed spectrum aan klankkleuren. Op toegankelijke wijze vrij van aard. Soms dromerig wanneer de piano melodielijnen of ritmische akkoorden neerlegt voor een weelderig fladderende sopraansaxofoon. Soms donker groovend, als de baritonsaxofoon een tocht langs een angstvallige afgrond suggereert.
‘No Trace’ is als een harmonieuze luistertocht naar het onbestemde. Een gedachte die onderstreept wordt door het bijgevoegde ludieke dichtverhaal van Toon Tellegen, waarvan de inhoud synchroon loopt aan de titels van het album. Eindigend in ‘ik luisterde en verdween in de muziek’, treffend refererend aan het slotstuk ‘Sad & Loneley’.
