CD-RECENSIE 

Jazz Orchestra of the Concertgebouw - Threnody
bezetting: Jazz Orchestra of the Concertgebouw onder leiding van Jim McNeely*
opgenomen: 31 oktober, 1 en 2 november 2021, Wisseloord Studio’s Hilversum
uitgebracht: september 2022
label: Challenge Records
aantal stukken: 9
tijdsduur: 71’57
website: jazzorchestra.nl - jim-mcneely.com
door: Cyriel Pluimakers


Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw vormt al heel wat jaren een nationaal artistiek kroonjuweel. De bigband heeft bewezen de meest lastige stormen te kunnen doorstaan en kan rekenen op het nodige commitment bij sponsors en subsidiegevers. Tijdens de onwerkelijke periode van de COVID-19 pandemie nam het orkest de door Jim McNeely gearrangeerde en deels gecomponeerde productie ‘Threnody’ op, die uit negen stukken bestaat.

Stevig
McNeely heeft al menigmaal het orkest mogen dirigeren en grijpt deze kans aan om het beste van zijn kunnen te laten horen. Zijn composities sluiten aan bij de rijke traditie van Duke Ellington, Gil Evans, Thad Jones en Bob Brookmeyer: grootheden die een geheel eigen kleur en klank hebben gegeven aan jazz voor grote bezettingen. Uiteraard zijn de stukken op het lijf van de musici geschreven. Zo start het album met ‘The Race To Nowhere’ en stevige bijdragen door tenorsaxofonist Sjoerd Dijkhuizen en trombonist Ilja Reijngoud. Trompettist Ruud Breuls, als altijd indrukwekkend, komt voor het voetlicht in het lyrische ‘Just Trying To Smile’. Tenorsaxofonist Simon Rigter en trompettist Jan van Duikeren excelleren in het funky ‘Un Cri de Coeur’. Een hoogtepunt vormt de bijdrage van altsaxofonist Marco Kegel in het melancholieke ‘My Foolish Heart’. 

Motor
Drummer Martijn Vink vormt al decennia de motor van het orkest en krijgt een feature in ‘Martijn’s Thing’: zijn lekker losse stijl van swing is buitengewoon aanstekelijk en leidt tot een doortastende bijdrage van trompettist Breuls. De blues ‘Pyramid Scheme’ levert enthousiaste solo’s van baritonsaxofonist Juan Martinez, trombonist Bert Boeren en contrabassist Frans van Geest op. ‘What Is This, Anyway’ verwijst naar de overbekende standard van Cole Porter en geeft ruimte aan gitarist Martijn van Iterson, een van de geheime krachten van de bigband. ‘Old School’ vormt een hommage aan een tweetal jazzhelden uit de jeugd van McNeely: Count Basie en Art Blakey. 

Kwaliteit
‘Threnody’ is het Griekse woord voor ‘weeklacht’: de slotcompositie vormt een muzikale uitdrukking van de bittere gevoelens over de COVID-19 pandemie en de recente aanval op Oekraïne door Rusland. Altsaxofonist Jasper van Damme, trombonist Reijngoud en tenorsaxofonist Dijkhuizen geven uitdrukking aan de boosheid van het Westen hierover. Het knappe van deze indrukwekkende productie is dat het – ondanks de soms complexe arrangementen - geen academische exercitie geworden is, maar dat de spontaniteit voorop staat. Een prachtig album waarmee het Jazz Orchestra of the Concertgebouw zijn internationale kwaliteit volledig onderschrijft.

*Bezetting: Wim Both, Erik Veldkamp, Jan van Duikeren en Ruud Breuls trompet; Marco Kegel, Jasper van Damme, Simon Rigter, Sjoerd Dijkhuizen en Juan Martinez saxofoon klarinet en fluit; Jan Oosting, Ilja Reijngoud, Bert Boeren en Martin van den Berg trombone; Martijn van Iterson gitaar; Peter Beets piano; Frans van Geest contrabas; Martijn Vink drums. Artistieke leiding: Jim McNeely.

Trying to Smile (live in Bimhuis).