Blankrooms – Look At Something Closely
CD-RECENSIE
Blankrooms – Look At Something Closely
bezetting: Ivan Valentini tenorsaxofoon; Andrea Cappi piano; Alessio Bruno contrabas; Francesco Mascolo drums
opgenomen: april en juni 2025, Fieno Recording Studio en The
Groundfloor Studio, Modena, IT
uitgebracht: 2 maart 2026
label: Jazz’halo
aantal stukken: 5
tijdsduur: 30’27
website: ivanvalentini.com - jazzhalo.bandcamp.com
door: Georges Tonla Briquet
Tenorsaxofonist Ivan Valentini was jaren actief in de Italiaanse improvisatiescene maar geraakte hier wat op uitgekeken. Het kriebelde om (opnieuw) wat meer toegankelijke muziek te spelen. Hij benaderde drie collega’s die op dezelfde golflengte zaten. Pianist Andrea Cappi, contrabassist Alessio Bruno en drummer Francesco Mascolo waren te vinden om samen een kwartet te vormen. ‘Look At Something Closely’ is hun gezamenlijk debuutalbum.
Kristalhelder
Zoals het kwartet van meet af aan uitstippelt, vermijden ze elk experiment. De vijf nummers baden in een aura van klassieke kamerjazz met melodie en harmonie als de voornaamste ankerpunten. Gestroomlijnd maar gelukkig wel met de nodige verrassingen.
De musici introduceren zichzelf op een tergend langzaam tempo, nauw aan elkaar geklit. Tot de pianist na zowat twee minuten als eerste een stap vooruit zet voor een kristalheldere solo. Vervolgens krijgt ook de tenorsaxofonist de ruimte voor een persoonlijke invulling getekend door een warme fluwelen klank maar tevens gelardeerd met wat kleine oprispingen.
Aftelrijmpje
‘Dark Desire’ begint als een aftelrijmpje maar al snel treedt Valentini op als stoorzender en laat hij het geheel lichtjes ontsporen zonder het heterogene karakter te verbreken. Ook Cappi helpt mee aan het creëren van lichte chaos door staccato interventies. ‘Next Life’ is een mooi staaltje van broos musiceren. ‘She Moves On’ sluit hierbij aan, nu met een passende solo van bassist Bruno.
Climax
Afsluiter ‘Nap On A Cloud’ is aanvankelijk opgebouwd als een elegie voor abstracte stilte. Tot alles in een stroomversnelling komt en eindigt in een climax die dan weer uitdeint. Knap scenario om zo het album te eindigen.
Uitgebracht als digipack gesierd met een magisch-realistische collage van Emanuele Sartori.
