CD-RECENSIE

NABOU - Indigo
Bezetting: Nabou Claerhout trombone; Trui Amerlinck contrabass; Gijs Idema gitaar; Daniel Jonkers drums
opgenomen: januari 2025 in Jet Studio (Brussel, B)
uitgebracht: 30 januari 2026
label: Edition
aantal stukken: 12
tijdsduur: 47’38
website: nabouclaerhout.com - editionrecords.com
door: Georges Tonla Briquet



‘Indigo’ is het derde volwaardige album van de Belgische tromboniste Nabou Claerhout, samen met een gloednieuw kwartet en uitgebracht bij het Britse Edition waar ze collega wordt van onder meer Donny McCaslin, Dave Holland en Chris Potter.

Komeet
Eerst met de ep ‘Hubert’ (2019) en vervolgens met het debuutalbum ‘You Know’ (2021) schoot Nabou Claerhout als een komeet naar de hemel van de Belgische jazzscene. Dankzij de opvolger ‘Trombone Ensemble’ (2023) met speciale gastmuzikant Robin Eubanks en talrijke medewerkingen met uiteenlopend andere artiesten bevestigde ze de beginreputatie. In 2024 stond ze op het podium van Jazzahead, een verdere stap naar internationale erkenning. Momenteel toert ze met de Nederlandse dichteres Joke van Leeuwen. Maar eventjes is de focus toch volledig gericht op ‘Indigo’. Aan haar zijde contrabassist Trui Amerlinck, gitarist Gijs Idema en de overal opduikende drummer Daniel Jonkers.

Koerswijziging
‘Indigo’ is om verschillende redenen een koerswijziging in het parcours van de tromboniste. Een andere groep, een internationaal label en een verschillende, lees verder doorgedreven, aanpak als componiste. Het werd tevens een album waarop ze zeer persoonlijke gevoelens verwerkt, zowel vrolijke als minder prettige ervaringen. De openingstrack ‘Consent (for Stijn)’ barst al meteen van de tegenstellingen door de geprikkelde percussie enerzijds en de melodieuze kanttekeningen van trombone en gitaar. ‘Parallelllepipedum’ klinkt aanvankelijk als een wiskundige formule maar glijdt over in een rustigere sfeerschepping om al snel opnieuw een jachtige wending te nemen. Een spelletje dat het kwartet verschillende keren herhaalt met afwisselend Claerhout en Idema die voor opflakkeringen zorgen. Contrasten dus, meestal in eenzelfde nummer.

Tienernichtje
Zo noteren we het weidse ‘Flux Bloom’ met een rusteloze ondertoon vooral door de baslijn, het uitgesponnen en staccato georiënteerde ‘Unpersuadable Extern’, het haast introspectieve ‘Light Blue Shawl (for Stijn)’ met subtiele akoestische effecten, het raadselachtige ‘Lost Soul’ en de rockdrive van Johanna opgedragen aan haar tienernichtje. Tussen dit alles zitten eveneens enkele (ultra)korte schetsen, ‘Echo I, II & III’. Als coda is er de ingetogen afsluiter ‘Ruin & Redemption’. 

Openhartig
Tijdens het releaseconcert in Flagey op 13 januari in het kader van het Brussels Jazz Festival vertelde Claerhout openhartig over de achterliggende betekenis van de titels. Daarin zitten zowel verlies en verdriet als een hoopvolle blik naar de toekomst in vervat. Een gelaagd album op alle gebieden.

Beluisteren via Spotify.

Consent (for Stijn).